I. முறையான சுற்றோட்டச் செலவுகள்
1. வாங்கல்-விற்றலுக்கு ஆகும் காலம்
சரக்குகள் அவற்றின் மதிப்புகளுக்கே வாங்கவும் விற்கவும் படுவதாக நாம் அனுமானித்துக் கொண்டிருப்பதால், வாங்கல் விற்றல் வாயிலாக நடப்பதெல்லாம் சரக்கு வடிவத்திலிருந்து பண வடிவத்துக்கு அல்லது பண வடிவத்திலிருந்து சரக்கு வடிவத்துக்கு மாறுவதே தவிர வேறல்ல --- அதாவது இருத்தல் நிலையில்தான் மாற்றம் ஏற்படுகிறது. சரக்குகள் அவற்றின் மதிப்புகளுக்கே விற்கப்படும் போது, விற்பவரின் கையிலும் வாங்குபவரின் கையிலும் இருக்கும் மதிப்புப் பருமன்கள் மாறுவதில்லை, மதிப்பின் நிலவல் மட்டுமே மாறுகிறது. சரக்குகள் அவற்றின் மதிப்புகளுக்கே விற்கப்படாவிட்டாலும், உருமாறிய மதிப்புகளின் கூட்டுத் தொகை மாறுவதில்லை; ஒரு தரப்பில் கூட்டல், மறு தரப்பில் கழித்தல் ஆகிறது.
C - M, M - C வடிவ மாற்றம் நிகழச் செய்வதற்கு காலமும் உழைப்புச் சக்தியும் செலவாகின்றன; ஆனால் இந்தச் செலவு மதிப்பை ஒரு வடிவத்திலிருந்து மற்றொரு வடிவத்துக்கு மாறச் செய்வதற்குத்தானே தவிர, மதிப்பைப் படைப்பதற்கு அல்ல. எனவே, இந்த வாய்ப்பைப் பயன்படுத்தி மதிப்பில் கூடுதலான பங்கை தனதாக்கிக் கொள்ள இருதரப்பிலும் செய்யப்படும் முயற்சியால் எந்த மாற்றமும் ஏற்படாது. எத்தரப்பின் துர்நோக்கத்தாலும் கூடுதலாக்கப்படும் இந்த உழைப்பு மதிப்பைப் படைக்காது. நீதிமன்ற நடவடிக்கையில் செலவிடப்படும் உழைப்பு விவகாரத்துக்குரிய பொருளின் மதிப்பைக் கூடுதலாக்கி விடாது அல்லவா, அதேபோலத்தான் இதுவும்.
இந்த உழைப்பு --- உதாரணமாய் --- வெப்பம் உண்டாக்கப் பயன்படும் எரிபொருள் எரிப்பதற்கு வேண்டிய உழைப்பைப் போன்றதாகும். எரிக்கும் நிகழ்முறையின் அவசியக் கூறாக இருந்தாலும், எரிய விடுவதற்கு வேண்டிய உழைப்பு வெப்பத்தை உண்டாக்குவதில்லை.
மற்றவர்களை வேலை வாங்கும் முதலாளிக்கு, வாங்குவதும் விற்பதும் பிரதானப் பணியாகிறது. அவர் விரிந்த சமுதாய அளவில் பலரது உழைப்பின் பலனைத் தனதாக்கிக் கொள்வதால், அதே போல் விரிந்த அளவில் அதனை விற்கவும், விற்று வரும் பணத்தை உற்பத்தியின் அடிக்கூறுகளாக மாற்றவும் வேண்டும்.
ஒரு வணிகர் தமது நடவடிக்கைகளின் மூலம், பல உற்பத்தியாளர்களுக்கு வாங்கல்-விற்றலுக்கு ஆகும் காலத்தைக் குறையச் செய்து விடலாம்.
எளிமைப் படுத்தும் பொருட்டு வாங்குவதற்கும் விற்பதற்குமான இந்த இயக்கியைத் தமது உழைப்பை விற்பவராகக் கொள்வோம். C - M, M - C ஆகிய நடவடிக்கைகளில் அவர் தனது உழைப்புச் சக்தியையும் உழைப்பு நேரத்தையும் செலவிடுகிறார். அவர் இதைக் கொண்டு ஜீவிக்கிறார்.
ஆனால் அவரது உழைப்பு மதிப்பையோ உற்பத்திப் பொருளையோ படைக்கவில்லை; அதன் இயல்பு அப்படி, உற்பத்தியின் திறனிலாச் செலவினத்தில் அவரும் சேர்ந்து விடுகிறார். திறனிலாப் பணி திறனுடைப் பணியாகவோ, திறனிலா உழைப்பு திறனுடை உழைப்பாகவோ மாறுவது அல்ல அவரால் கிட்டும் பயன்.
சமுதாயத்தின் உழைப்புச் சக்தியிலும் உழைப்பு நேரத்திலும் முன்னிலும் சிறிய பகுதியை இந்தத் திறனிலாப் பணியில் முடக்கப்படுவதுதான் அவரால் கிட்டும் பயன்.
எப்படியானாலும், இதற்காகச் செலவிடப்படும் காலம் சுற்றோட்டச் செலவுகளில் ஒன்றாகிறது; வடிவ மாற்றம் அடையும் மதிப்புகள் இதனால் சிறிதும் கூடுதலாவதில்லை.
2. கணக்குப் பதிவு
வாங்கல்-விற்றல் என்னும் செயல்களோடு கூட, கணக்குப் பதிவுக்காகவும் [book-keeping] உழைப்பு நேரம் செலவாகிறது. இந்தப் பணிக்கு உழைப்புச் சக்தியின் செலவீடு மட்டுமல்லாமல், உழைப்புக் கருவிகளின் செலவீடும் அவசியமாகிறது. வாங்கல்-விற்றலுக்கு ஆகும் காலம் குறித்து எழுகிற அதே நிலைமைகள் இங்கும் எழுகின்றன.
உற்பத்தித் திறனுள்ள பிரதானப் பணிகளோடு ஒட்டிக் கொண்டிருந்த நிலை போய் தனிப் பணியாக பிரிந்து விடுவதாலோ, இதற்கென அமைந்த தனி இயக்கிகளாகச் செயல்படுவோரது சுயேச்சைப் பணியாகி விடுவதாலோ இப்பணியின் தன்மை மாறிவிடுவதில்லை.
எந்தப் பணியும் உழைப்புப் பிரிவினையாலும் சுயேச்சை நிலை பெறுவதாலும் மட்டும் பண்டங்களையும் மதிப்பையும் படைக்கும் பணியாகி விட முடியாது. உள்ளார்ந்த இயல்பினால், ஆகவே சுயேச்சை நிலை எய்துவதற்கு முன்பே இத்தகையதாய் இருந்தாலன்றி இது சாத்தியமன்று.
ஒரு புறம் கணக்குப் பதிவுக்கு ஆகும் செலவுகள் அல்லது திறனிலா உழைப்பு நேரச் செலவுகளுக்கும் மறு புறம் வெறும் வாங்கல்-விற்றலுக்கு ஆகும் செலவுகளுக்கும் ஒரு வேறுபாடு உண்டு. பின்சொன்ன செலவுகள், உற்பத்தி நிகழ்முறையின் குறிப்பிட்ட சமூக வடிவிலிருந்து, அதாவது அது சரக்கு-உற்பத்தி நிகழ்முறை ஆகும் என்பதிலிருந்து எழுகிறவை. ஆனால் கணக்குப் பதிவானது இந்த நிகழ்முறை மீதான கட்டுப்பாடும் கருத்தியலான அதன் கூட்டிணைவாகும் என்பதால், எவ்வளவுக்கு எவ்வளவு இந்நிகழ்முறை அதன் தனிப்பட்ட தன்மையை இழந்து சமுதாய அளவினதாகிறதோ, அவ்வளவுக்கு அவ்வளவு இன்றியமையாததாகிறது.
3. பணம்.
சமுதாயச் செல்வத்தில் சரக்குகளாகச் செயல்படும் பகுதியானது ஒயாமல் தொடர்ந்து வளர்ந்து செல்கிறது என்பதாலும, சுற்றொட்டச் சாதனமாகவும் கொடுப்புச் சாதனமாகவும் சேம நிதியாகவும் இன்ன பிறவாகவும் பணி புரியும் தங்கம், வெள்ளியின் அளவு மேலும் மேலும் கூடுதலாகிச் செல்கிறது. பணமாகச் செயல்படும் இந்தச் சரக்குகள் சொந்த நுகர்வுக்கோ திறனுடை நுகர்வுக்கோ பயன்படுவதில்லை. வெறும் சுற்றோட்டப் பொறியாகப் பயன்படுவதற்கு ஏற்ற வடிவில் நிலை நிறுத்தப் பெற்ற சமுதாய உழைப்பை அவை குறிக்கின்றன. சமுதாய செல்வத்தில் ஒரு பகுதி உற்பத்தித் திறனில்லாத இவ்வடிவில் முடக்கப்படுகிறது.
பணச் சரக்குகளாய் இருக்கும் தங்கமும் வெள்ளியும் சமுதாயத்துக்கு ஆகும் சுற்றோட்டச் செலவுகளைக் குறிக்கின்றன. இச்செலவுகள் முழுக்க முழுக்க பொருளுற்பத்தியின் சமூக வடிவத்திலிருந்து எழுகிறவை. இவை பொதுவாகச் சரக்கு-உற்பத்தியின் திறனிலாச் செலவினம் ஆகும். சரக்கு உற்பத்தியின், குறிப்பாக முதலாளித்துவ சரக்கு உற்பத்தியின் வளர்ச்சியைத் தொடர்ந்து இவையும் அதிகரிக்கின்றன. சுற்றோட்ட நிகழ்முறைக்காக சமுதாயச் செல்வத்திலிருந்து தண்டமாய்ச் செலுத்த வேண்டியிருக்கும் பகுதியாகும் இவை.
ஒரு வணிகர் தமது நடவடிக்கைகளின் மூலம், பல உற்பத்தியாளர்களுக்கு வாங்கல்-விற்றலுக்கு ஆகும் காலத்தைக் குறையச் செய்து விடலாம்.
எளிமைப் படுத்தும் பொருட்டு வாங்குவதற்கும் விற்பதற்குமான இந்த இயக்கியைத் தமது உழைப்பை விற்பவராகக் கொள்வோம். C - M, M - C ஆகிய நடவடிக்கைகளில் அவர் தனது உழைப்புச் சக்தியையும் உழைப்பு நேரத்தையும் செலவிடுகிறார். அவர் இதைக் கொண்டு ஜீவிக்கிறார்.
ஆனால் அவரது உழைப்பு மதிப்பையோ உற்பத்திப் பொருளையோ படைக்கவில்லை; அதன் இயல்பு அப்படி, உற்பத்தியின் திறனிலாச் செலவினத்தில் அவரும் சேர்ந்து விடுகிறார். திறனிலாப் பணி திறனுடைப் பணியாகவோ, திறனிலா உழைப்பு திறனுடை உழைப்பாகவோ மாறுவது அல்ல அவரால் கிட்டும் பயன்.
சமுதாயத்தின் உழைப்புச் சக்தியிலும் உழைப்பு நேரத்திலும் முன்னிலும் சிறிய பகுதியை இந்தத் திறனிலாப் பணியில் முடக்கப்படுவதுதான் அவரால் கிட்டும் பயன்.
எப்படியானாலும், இதற்காகச் செலவிடப்படும் காலம் சுற்றோட்டச் செலவுகளில் ஒன்றாகிறது; வடிவ மாற்றம் அடையும் மதிப்புகள் இதனால் சிறிதும் கூடுதலாவதில்லை.
2. கணக்குப் பதிவு
வாங்கல்-விற்றல் என்னும் செயல்களோடு கூட, கணக்குப் பதிவுக்காகவும் [book-keeping] உழைப்பு நேரம் செலவாகிறது. இந்தப் பணிக்கு உழைப்புச் சக்தியின் செலவீடு மட்டுமல்லாமல், உழைப்புக் கருவிகளின் செலவீடும் அவசியமாகிறது. வாங்கல்-விற்றலுக்கு ஆகும் காலம் குறித்து எழுகிற அதே நிலைமைகள் இங்கும் எழுகின்றன.
உற்பத்தித் திறனுள்ள பிரதானப் பணிகளோடு ஒட்டிக் கொண்டிருந்த நிலை போய் தனிப் பணியாக பிரிந்து விடுவதாலோ, இதற்கென அமைந்த தனி இயக்கிகளாகச் செயல்படுவோரது சுயேச்சைப் பணியாகி விடுவதாலோ இப்பணியின் தன்மை மாறிவிடுவதில்லை.
எந்தப் பணியும் உழைப்புப் பிரிவினையாலும் சுயேச்சை நிலை பெறுவதாலும் மட்டும் பண்டங்களையும் மதிப்பையும் படைக்கும் பணியாகி விட முடியாது. உள்ளார்ந்த இயல்பினால், ஆகவே சுயேச்சை நிலை எய்துவதற்கு முன்பே இத்தகையதாய் இருந்தாலன்றி இது சாத்தியமன்று.
ஒரு புறம் கணக்குப் பதிவுக்கு ஆகும் செலவுகள் அல்லது திறனிலா உழைப்பு நேரச் செலவுகளுக்கும் மறு புறம் வெறும் வாங்கல்-விற்றலுக்கு ஆகும் செலவுகளுக்கும் ஒரு வேறுபாடு உண்டு. பின்சொன்ன செலவுகள், உற்பத்தி நிகழ்முறையின் குறிப்பிட்ட சமூக வடிவிலிருந்து, அதாவது அது சரக்கு-உற்பத்தி நிகழ்முறை ஆகும் என்பதிலிருந்து எழுகிறவை. ஆனால் கணக்குப் பதிவானது இந்த நிகழ்முறை மீதான கட்டுப்பாடும் கருத்தியலான அதன் கூட்டிணைவாகும் என்பதால், எவ்வளவுக்கு எவ்வளவு இந்நிகழ்முறை அதன் தனிப்பட்ட தன்மையை இழந்து சமுதாய அளவினதாகிறதோ, அவ்வளவுக்கு அவ்வளவு இன்றியமையாததாகிறது.
3. பணம்.
சமுதாயச் செல்வத்தில் சரக்குகளாகச் செயல்படும் பகுதியானது ஒயாமல் தொடர்ந்து வளர்ந்து செல்கிறது என்பதாலும, சுற்றொட்டச் சாதனமாகவும் கொடுப்புச் சாதனமாகவும் சேம நிதியாகவும் இன்ன பிறவாகவும் பணி புரியும் தங்கம், வெள்ளியின் அளவு மேலும் மேலும் கூடுதலாகிச் செல்கிறது. பணமாகச் செயல்படும் இந்தச் சரக்குகள் சொந்த நுகர்வுக்கோ திறனுடை நுகர்வுக்கோ பயன்படுவதில்லை. வெறும் சுற்றோட்டப் பொறியாகப் பயன்படுவதற்கு ஏற்ற வடிவில் நிலை நிறுத்தப் பெற்ற சமுதாய உழைப்பை அவை குறிக்கின்றன. சமுதாய செல்வத்தில் ஒரு பகுதி உற்பத்தித் திறனில்லாத இவ்வடிவில் முடக்கப்படுகிறது.
பணச் சரக்குகளாய் இருக்கும் தங்கமும் வெள்ளியும் சமுதாயத்துக்கு ஆகும் சுற்றோட்டச் செலவுகளைக் குறிக்கின்றன. இச்செலவுகள் முழுக்க முழுக்க பொருளுற்பத்தியின் சமூக வடிவத்திலிருந்து எழுகிறவை. இவை பொதுவாகச் சரக்கு-உற்பத்தியின் திறனிலாச் செலவினம் ஆகும். சரக்கு உற்பத்தியின், குறிப்பாக முதலாளித்துவ சரக்கு உற்பத்தியின் வளர்ச்சியைத் தொடர்ந்து இவையும் அதிகரிக்கின்றன. சுற்றோட்ட நிகழ்முறைக்காக சமுதாயச் செல்வத்திலிருந்து தண்டமாய்ச் செலுத்த வேண்டியிருக்கும் பகுதியாகும் இவை.