பணத்தின் முதல் முக்கிய பணி மதிப்புகளைப் பண்பு வழியில் சமமான, அளவு வழியில் ஒப்பிடத்தக்க, ஒரே அலகு வகைப்பட்ட பருமன்களாக காட்டுவதாகும். இவ்வாறு அது மதிப்பின் சர்வப் பொது அளவையாக பயன்படுகிறது. இந்தப் பணியின் பயனாகத்தான் தலை சிறந்த சமதைச் சரக்கான தங்கம் பணமாகிறது.
சரக்குகளை பொதுவளவுடையவனாய் ஆக்குவது பணமன்று. நேர்மாறானதே உண்மை.
ஒரு சரக்கின் மதிப்பைத் தங்கத்தின் வாயிலாகத் தெரிவிப்பது அதன் பண வடிவம் அல்லது விலை ஆகும். மற்றெல்லாச் சரக்குகளின் மதிப்புகளையும் தெரிவிக்கும் சமன்பாடுகளின் சங்கிலியில் ஒரு கரணையாக இந்த சமன்பாடு இனியும் இடம் பெறத் தேவையில்லை.
தங்கம், வெள்ளி போன்ற இரு சரக்குகள் ஏக காலத்தில் மதிப்பின் அளவைகளாக இருந்தால் எல்லாச் சரக்குகளும் இரு விலைகளை பெறுகின்றன. தங்கதின் மதிப்புடனான வெள்ளியின் மதிப்பு விகிதத்தில் ஏற்படும் ஒவ்வொரு மாற்றமும் சரக்குகளின் தங்க, வெள்ளி விலைகளின் விகித்தத்தை பாதிக்கிறது. இவ்வாறு மதிப்பின் இரட்டை நியமம் பொருந்தாமல் போகிறது.
மதிப்பின் அளவை என்ற விதத்திலும், விலையின் நியமம் என்ற விதத்திலும் பணம் இரு வேறு பணிகளை ஆற்ற வேண்டியிருக்கின்றது.
தங்கத்தை விலையின் நியமமாக்கும் பொருட்டு, குறிப்பிட்ட ஒர் எடையானது அலகாக நிர்ணயிக்கப்பட வேண்டும்.
தங்கத்தின் மதிப்பிலான மாற்றம் விலையின் நியமம் என்ற அதன் பணியை எவ்வித்ததிலும் பாதிப்பதில்லை. தங்கத்தின் மதிப்பில் ஏற்படும் மாற்றம் மதிப்பின் அளவை என்ற முறையிலான அதன் பணிகளில் குறுக்கிடுவதில்லை. இம்மாற்றம் எல்லாச் சரக்குகளையும் ஏக காலத்தில் பாதிக்கிறது.
எச்சரக்குகளின் மதிப்பு பணத்தின் மதிப்புடன் ஏக காலத்திலும் ஏற்ற விகிதாசாரத்திலும் உயர்கிறதோ, அச்சரக்குகளைப் பொறுத்து விலைமாற்றமேதும் ஏற்படுவதில்லை. அவற்றின் மதிப்பு பணத்தின் மதிப்பை விட மெதுவாகவோ வேகமாகவோ உயர்ந்தால், அவற்றின் விலைகளிலான வீழ்ச்சி அல்லது உயர்வானது அவற்றின் மதிப்பிலான மாற்றத்துக்கும் பணத்தின் மதிப்பிலான மாற்றத்துக்கும் இடையிலான வேறுபாட்டால் நிர்ணயிக்கப்படும்.
செல்வம் அதிகரிக்க அதிகரிக்க, உயர் நிலை உலோகங்களில் உயர்ந்த உலோகம் தாழ்ந்த உலோகத்தை மதிப்பளவை என்ற நிலையிலிருந்து வெளியேற்றுகிறது, வெள்ளி செம்பையும், தங்கம் வெள்ளியையும் வெளியேற்றுகிறது.
பல நூற்றாண்டுகளாக அரசர்களும், கோமகன்களும் கலப்படம் செய்து நாணயங்களைத் தொடர்ச்சியாகக் கொடுத்து வந்தனர். நாணயங்களின் பூர்விக எடைகளின் பெயர்கள் மட்டுமே மிஞ்சுமளவுக்கு இந்தக் கலப்படம் நடந்தேறியது.
எடைப் பெயரிலிருந்து பணப் பெயர் விலகிப் பிரிவது மேற்கூறிய வரலாற்றுக் காரணங்களால் சமுதாயத்தில் நிலைபெற்ற பழக்கமாகிவிடுகிறது. பணத்தின் நியமம் ஒரு புறம் முற்றிலும் மரபொழுங்கு வழிப்பட்டதாகும் என்பதாலும், அது முடிவில் சட்டத்தால் ஒழுங்கு செய்யப்படுகிறது. பவுன், டாலர் போன்ற பெயர்கள் சட்டபூர்வமாகச் சூட்டப்படுகின்றன. ஆனால் உலோகத்தின் ஒரு திட்டமான எடையே உலோகப் பணத்தின் நியமமாக இருக்கக்காண்கிறோம். செய்யப்பட்டதெல்லாம் உட் பிரிவுகளாகப் பகுத்ததும் ஷில்லிங், பென்னி என்று பெயர் சூட்டியதும்தான்.
சரக்குகளின் மதிப்புகளையும், அதே நேரத்தில் பணத்தின் நியமமாகவுள்ள உலோக எடையின் ஈவுப் பகுதிகளையும -- ஆக இரண்டையுமே இந்தப் பணப் பெயர்கள் தெரிவிக்கின்றன என்பதால், இந்த மாயமான சின்னங்களுக்கு இரகசிய அர்த்தம் கற்பிப்பதின் மூலம் ஏற்படும் குழப்பம் மேலும் அதிகரிக்கிறது.
சரக்கில் ஈடேற்றம் பெற்றுள்ள உழைப்பின் பணப் பெயரே விலை.
மதிப்பின் பருமன் ஒரு சமூக உற்பத்தியுறவை தெரிவிக்கிறது; குறிப்பிட்ட ஒரு பண்டத்துக்கும் சமுதாயத்தின் மொத்த உழைப்பு நேரத்தில் அதை உற்பத்தி செய்யத் தேவைப்படும் பகுதிக்கும் இடையில் அவசியமாகவே நிலவுகிற தொடர்பை அது தெரிவிக்கிறது.
பணம் என்பது சரக்குகளின் மதிப்பு வடிவமேயன்றி வேறல்ல என்ற போதிலும், விலையானது மதிப்பையே தெரிவிக்காமல் போய் விடுமளவுக்கு ஒரு பண்பு வழிப்பட்ட முரணிலைக்கும் அந்த விலை வடிவம் இடமளிக்கக் கூடும்.
கற்பனையான விலை வடிவம் சில நேரங்களில் ஒரு நேரடியான அல்லது சுற்றடியான உண்மை மதிப்புறவை மறைத்து விடக் கூடும்; எடுத்துக்காட்டாக மனித உழைப்பேதும் உள்ளடங்கியிராத காரணத்தால் தரிசு நிலம் மதிப்பற்றதென்றாலும், அதற்கும் ஒரு விலையுண்டு.
No comments:
Post a Comment