பகுதி 1: அத்தியாயம் 3: பணம் அல்லது சரக்குகளின் சுற்றோட்டம். பிரிவு 3: பணம்

மதிப்பளவையாகவும், ஆதலால், தானே நேராகவோ தன்னை குறிக்கிற அடையாளத்தின் மூலமோ சுற்றோட்ட ஊடகமாகவும் பணி புரிகிற சரக்கே பணம் ஆகும்.

சரக்குகள் விற்கப்படுவதன் நோக்கம் ஏனைய சரக்குகளை வாங்குவதன்று, அவற்றின் சரக்கு வடிவத்துக்கு பதில் பண வடிவத்தைப் பெறுவதே.  

பணம் ஒரு சேர்ப்பாக ஒய்ந்து விடுகிறது; விற்பவர் பணத்தை சேர்ப்பவராகிறார். எந்த நேரமும் எடுத்துப் பயன் படுத்திக் கொள்ளத்தக்கதாய் சமுதாய அளவில் வியாபகமுள்ள செல்வ வடிவமாகிய பணத்தின் சக்தியும் அதிகரிக்கிறது. தங்கமாக மாற்றப்பட்டிருப்பது எது என்பதைத் தங்கம் வெளிப்படுதுவதில்லை என்பதால் ஒவ்வொரு பொருளும், சரக்காக இருந்தாலும் இல்லாவிட்டாலும் தங்கமாக மாற்றக் கூடியதாகும்.

சுற்றோட்டம், பெரிய சமுதாயக் கொதிகலனாகிறது; யாவும் அதனுள் இடப்பட்டு பொற்படிகமாக்கப்படுகின்றன.

பணம் தானே ஒரு சரக்காகவும், எந்தத் தனியாளின் தனிச் சொத்தும் ஆகக் கூடிய புறப் பொருளாகவும், இவ்வாறு சமுதாயச் சக்தி தனியாட்களின் தனிச் சக்தியாகிறது. எனவே பழங்காலத்தவர்கள் பொருளாதார ஒழுங்கிற்கும் நன்னெறிக்கும் குழி பறிக்கக் கூடியதென பணத்தைச் சாடினர்.

பிடித்துச் சேர்க்கிற ஒவ்வொரு புதிய நாட்டையும் ஒரு புதிய எல்லையாக மட்டுமே கொள்கிற நாடு பிடிப்பாளரின் நிலையே பணஞ் சேர்ப்பவரின் நிலை. கடுமையாக உழை, மிச்சப்படுத்து, அளவின்றி ஆசைப் படு. விற்பதை கூட்டு, வாங்குவதைக் குறை எனபதே அவரின் அரசியல் பொருளாதரத்தின் சாரமாகும்.

ஒரு நாட்டிலுள்ள தங்கம், வெள்ளியின் அளவு நாணயமாகச் செயல்படத் தேவைப்படும் அளவைக் காட்டிலும் அதிகமாக இருப்பது அவசியமாகும். பணம் சேர்ப்புகளின் வடிவத்தை மேற்கொள்வதன் மூலம் இந்த நிபந்தனை பூர்த்தி செய்யப்படுகிறது. இந்த சேம வைப்புகள் சுற்றோட்டத்துக்குப் பணத்தை வழங்குவதற்கான, அல்லது சுற்றோட்டத்திலிருந்து பணத்தை விலக்கியெடுப்பதற்கான கால்வாய்களாகப் பயன்படுகின்றன; இந்த விதத்தில் சுற்றோட்டம் ஒரு போதும் கரைபுரளாமல் செல்வதற்கு வழி செய்கின்றன.

ஒரு சரக்கின் உபயோகம், எடுத்துக்காட்டாக வீட்டின் உபயோகம் திட்டமான காலத்திற்கு விற்கப்படுகிறது அதாவது வாடகைக்கு விடப்படுகிறது.  வாங்குபவர் வருங்கால பணத்தின் பிரதிநிதியென்ற முறையிலே அதை வாங்குகிறார். விற்பவர் கடன் கொடுதவர் ஆகிறார். வாங்குபவர் கடன்பட்டவர் ஆகிறார். சரக்குகளின் உரு மாற்றம், அல்லது அவற்றின் மதிப்பு வடிவத்தின் வளர்ச்சி, இங்கே ஒரு புதிய முறையில் நடந்தேருகிறது என்பதால் பணமும் கொடுப்புச் சாதனம் என்ற புதியதொரு பணியை செய்கிறது.

விற்றல் நிகழ்முறையின் இரு துருவங்களிலும் சரக்கு, பணம் என்ற இரு சமதைகளும் ஏக காலத்தில் தோன்றி வந்த நிலை இப்போது இல்லை. 

பணம் சுற்றோட்டத்திலிருந்து விலக்கியெடுக்கப்படுவது காரணமாய் சுற்றோட்ட ஊடகம் பணம் சேர்ப்பாக மாற்றப்படுகிறது. சுற்றோட்டத்தினுள் கொடுப்புச் சாதனம் நுழைகிறதென்றாலும், சுற்றோட்டத்தை விட்டு சரக்கு வெளியேறிய பிறகே இது நிகழ்கிறது.

வாங்குபவர் சரக்குகளை பணமாக மாற்றும் முன்னரே பணத்தைச் சரக்குகளாக மாற்றுகிறார்; வேறு விதமாகச் சொன்னால், அவர் சரக்குகளின் முதல் உருமாற்றத்துக்கு முன்னரே இரண்டாவது உருமாற்றத்தை நடந்தேரச் செய்கிறார்.

A தன்னிடம் கடன்பட்ட B இடமிருந்து பணத்தைப் பெறும் போது, தனக்குக் கடன் கொடுத்த C இடம் அதை உடனே ஒப்படைக்கிறார்.A  க்கு  B இடமிருந்தும்,  B க்கு  C இடமிருந்தும்,  C க்கு  A இடமிருந்தும் (இவ்வாறே இன்னும் சொல்லலாம்) வரவேண்டிய கடன்கள் ஒன்றை ஒன்று எதிர்கொள்ளச் செய்யப்பட்டாலே போதும், அந்த அளவுக்குச் சுற்றோட்டத்திலுள்ள கொடுப்புச் சாதனத் திரள் குறையும்.

கொடுப்புச் சாதனம் என்ற பணத்தின் பணி ஒர் உள்ளார்ந்த முரண்பாட்டைக் குறிக்கிறது. மெய்யான கொடுப்புகளை நிறைவேற வேண்டியுள்ள அளவில் பணம் சுற்றோட்ட ஊடகமாக, உற்பத்திப் பண்டங்களின் பரிமாற்றத்தில் ஓடி மறையும் செயலியாக பயன்படுவதில்லை; சமுதாய உழைப்பின் தனிப்பட்ட அவதாரமாகவே, பரிவர்த்தனை..மதிப்பின் சுயேச்சையான நிலவல் வடிவமாகவே, சர்வப் பொதுச் சரக்காகவே அது பயன்படுகிறது. தொழில் வாணிப நெருக்கடிகளின்போது பண நெருக்கடிகள் எனப்படும் கட்டங்களில் இந்த முரண்பாடு உச்சமடகிறது.

குறிப்பிட்ட காலத்தில் ஓட்டத்திலுள்ள பணத்தின் மொத்தத் தொகையை இப்போது நோக்கினால், சுற்றோட்ட ஊடகம், கொடுப்புச் சாதனம் இவற்றின் ஓட்ட வேகம் குறிப்பிட்டதாயிருக்க, ஈடேற்றம் செய்ய வேண்டிய விலைகளின் மொத்தத்துடன் தீர்க்க வேண்டிய கொடுப்புகளின் மொத்தத்தைக் கூட்டி, ஒன்றை ஒன்று சரிகட்டிக் கொள்ளும் கொடுப்புகளைக் கழித்து, இறுதியாக, ஒரே நாணயம் சுற்றோட்டச் சாதனமாகவும், கொடுப்புச் சாதனமாகவும் மாறி மாறிப் பயன்படுகிற சுற்றுகளின் எண்ணிக்கையைக் கழித்து வரும் தொகைக்கு அது சமம்.

காலவட்டக் கொடுப்புகள் அனைத்துக்கும் தேவைப்படுகிற கொடுப்புச் சாதனத்தின் அளவு அவற்றினது காலங்களின் அளவுக்கு எதிர் விகிதத்தில் உள்ளது.

உலகச் சந்தைகளிடையிலான வர்த்தகத்தில் சரக்குகளின் மதிப்பு உலக அளவில் ஒப்புதல் பெறும் விதத்தில் தெரிவிப்பு பெறுகிறது. எனவே இந்த நேர்வுகளில் அவற்றின் சுயேச்சையான மதிப்பு வடிவமும் உலகப் பொதுப் பணத்தின் உருவில் அவற்றை எதிர் கொள்கிறது. எந்த சரக்கின் தசையுருவம் ஸ்தூலமற்ற மனித உழைப்பின் நேரடிச் சமுதாய அவதாரமாகவும் திகழ்கிறதோ அந்த சரக்கின் தன்மையை பணம் உலகச் சந்தைகளில்தான் முழு அளவுக்கு அடைகிறது.

ஒவ்வொரு நாட்டுக்கும் அதன் உள்நாட்டுச் சுற்றோட்டத்துக்காக பணச் சேமவைப்பு ஒன்று தேவைப்படுவது போலவே, உலகச் சந்தைகளில் வெளிச் சுற்றோட்டத்துக்காகவும் பண சேமவைப்பு ஒன்று தேவைப்படுகிறது.